Artur Bartoszewicz przez ponad dwie dekady funkcjonował głównie w środowiskach akademickich i eksperckich, z dala od politycznych salonów. Szeroką publiczność poznała go dopiero w 2025 roku, gdy jako niezależny kandydat w wyborach prezydenckich zebrał ponad 250 tysięcy podpisów poparcia i stanął w szranki z czołowymi politykami. Za tym medialnym debiutem kryje się jednak długa, solidna kariera ekonomisty, wykładowcy SGH i eksperta polityki publicznej. Warto wiedzieć, kim jest ten człowiek, zanim oceni się jego prezydenckие ambicje.
Skąd pochodzi i kim jest Artur Bartoszewicz?
Artur Bartoszewicz urodził się 18 stycznia 1974 roku w Suwałkach. To miasto na krańcach Polski północno-wschodniej, znane z surowego klimatu i silnych patriotycznych tradycji. Dzieciństwo i młodość spędził w regionie o wyrazistej tożsamości lokalnej. Obecnie mieszka w Warszawie.
Jest polskim doktorem nauk ekonomicznych, ekspertem w dziedzinie polityki publicznej, wykładowcą w Kolegium Analiz Ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej. To właśnie SGH jest od lat jego głównym miejscem pracy i centrum aktywności naukowej. Jego kariera naukowa i ekspercka obejmuje ponad dwie dekady pracy na styku teorii ekonomicznej, administracji publicznej i praktycznego wdrażania polityk rozwojowych.
Wykształcenie – od Gdańska do Warszawy
W 1998 roku ukończył Wydział Ekonomiczny Uniwersytetu Gdańskiego, kierunek: międzynarodowe stosunki gospodarcze, uzyskując tytuł magistra ekonomii. W międzyczasie ukończył także studia podyplomowe z Public Relations na Politechnice Gdańskiej.
Po studiach związał się z Warszawą – od lat jest związany ze Szkołą Główną Handlową, gdzie awansował na stanowisko adiunkta w Kolegium Analiz Ekonomicznych. Doktorat z nauk ekonomicznych zdobył właśnie na tej uczelni, co domknęło jego formalną drogę naukową i otworzyło drzwi do poważnej kariery eksperckiej.
Kariera akademicka – SGH i działalność dydaktyczna
Artur Bartoszewicz to przede wszystkim uznany ekonomista specjalizujący się w polityce publicznej, adiunkt w Kolegium Analiz Ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. W SGH prowadzi seminaria licencjackie i magisterskie, a także wykłady z polityki gospodarczej i społecznej – to widać wprost w systemie USOS uczelni, gdzie figuruje jako prowadzący liczne grupy seminaryjne.
Przedstawia się jako specjalista w takich dziedzinach jak analiza ekonomiczno-finansowa, pomoc publiczna i fundusze UE. Równolegle współpracował z Krajową Szkołą Administracji Publicznej (KSAP), gdzie wykładał planowanie i programowanie wieloletnie w standardach Unii Europejskiej oraz wielopoziomowe rządzenie, w tym polityki i strategie oraz integrację ładu administracyjnego.
Dorobek naukowy i publikacje
Opublikował 30 recenzowanych artykułów naukowych. Tematycznie jego publikacje są mocno zróżnicowane – jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym recenzowanych artykułów dotyczących m.in. funduszy unijnych, pomocy publicznej, zarządzania wielopoziomowego w UE, kredytów frankowych oraz skutków polityki gospodarczej.
30+ recenzowanych artykułów naukowych, publikacje dla Senatu RP, Instytutu Jagiellońskiego, Polskiej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA) oraz wydawnictwa SGH.
Wśród jego prac znalazły się m.in. analizy dotyczące skutków polityki publicznej wobec kredytów walutowych, raporty o rynku alkoholu i wyrobów tytoniowych w Polsce, a także opracowania dla Senatu RP. Jego dorobek obejmuje współpracę z administracją rządową różnych opcji politycznych – zarówno w czasach koalicji PO-PSL, jak i rządów PiS – gdzie pełnił rolę eksperta przy wdrażaniu funduszy europejskich, analizował instrumenty finansowe polityki spójności oraz doradzał w kwestiach strategicznych.
Działalność ekspercka i organizacyjna
Poza uczelnią Bartoszewicz przez lata angażował się w pracę organizacji branżowych i doradczych. W latach 2016–2018 pełnił funkcję prezesa Zarządu Krajowego Polskiego Stowarzyszenia Ekspertów i Asesorów Funduszy Unii Europejskiej. To środowisko skupiające praktyków zajmujących się pozyskiwaniem i rozliczaniem funduszy unijnych – funkcja prezesa oznaczała realny wpływ na kształtowanie standardów w tej branży.
Od 2019 roku przewodniczy Radzie Programowej Instytutu Nowej Europy. Od 2015 roku jest członkiem Rady Programowej Polskiej Platformy Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W 2020 roku został powołany do Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na kadencję 2020–2024. Ta ostatnia funkcja to poważne wyróżnienie – NCBR zarządza miliardowymi budżetami na badania i innowacje w Polsce.
Kandydatura prezydencka 2025
Jak doszło do startu?
Artur Bartoszewicz wystartował jako kandydat niezależny, ekonomista i nauczyciel akademicki, związany z Kolegium Analiz Ekonomicznych SGH. Swój start 51-latek zapowiedział w lutym 2025 roku, zaskakując środowisko polityczne. Mimo braku wcześniejszego doświadczenia politycznego deklaruje, że zaledwie w kilka tygodni zebrał 250 tysięcy podpisów poparcia. Wymagane minimum to 100 tysięcy.
PKW zarejestrowała kandydaturę Artura Bartoszewicza 17 marca. Był jednym z 13 kandydatów, którzy stanęli do rywalizacji w pierwszej turze. Jego start przykuł uwagę mediów nie tyle ze względu na sondażowe notowania, co na specyficzny profil: naukowiec bez partyjnego zaplecza, z wyraźnie zarysowanym programem i dużą determinacją.
Program „777″ – trzy siódemki Bartoszewicza
Program Bartoszewicza, określany mianem „trzech siódemek” (777), łączy elementy patriotyzmu gospodarczego, demograficznego i instytucjonalnego. Postulaty podzielone są na trzy grupy po siedem każda – stąd nazwa „777″.
W sferze ustrojowej i politycznej propozycje są radykalne: ekonomista nawołuje m.in. do wprowadzenia weta obywatelskiego, ograniczenia składu oraz wynagrodzenia Rady Ministrów, zaprzestania finansowania partii politycznych z budżetu państwa, wprowadzenia odpowiedzialności majątkowej polityków oraz kierownictwa administracji rządowej i samorządowej, a także zakazania pracy w zarządach spółek Skarbu Państwa członkom partii politycznych i ich rodzinom.
W obszarze gospodarczym kandydat stawia na podwojenie PKB w ciągu 15 lat, a także na gigantyczne inwestycje w strategiczne sektory gospodarki. We wstępie do „777″ Bartoszewicz wspomina o inwestycjach w przemysł atomowy, sztuczną inteligencję, sieci kolei dużych prędkości, program kosmiczny czy farmację.
Program zawiera też postulaty kulturowe i symboliczne. Przewiduje odnowienie symboli narodowych, w tym powrót do wzoru godła RP z lat 1919–1927 z zamkniętą koroną uwieńczoną krzyżem, a hymnem Polski miałaby stać się „Rota” Marii Konopnickiej. W ramach patriotycznego wychowania młodzieży każdy uczeń codziennie o 8 rano miałby składać przyrzeczenie wierności RP na flagę i godło polskie.
Jednym z bardziej oryginalnych pomysłów jest „bon piękna matka plus” – kandydat argumentuje, że wsparcie matek kwotą 700 zł na usługi beauty, medyczne i spa jest inwestycją w ich dobrostan, a tym samym w przyszłość demograficzną kraju. Dodatkowo dla mężczyzn proponuje bony na siłownie i strzelnice.
Wynik w pierwszej turze wyborów prezydenckich 2025: około 0,49% głosów. Bartoszewicz nie wszedł do drugiej tury, jednak zebrał poparcie ponad 250 tys. obywateli przy zbieraniu podpisów.
Komitet poparcia i środowisko
Komitet poparcia Artura Bartoszewicza jest szeroki i składa się z bardzo różnych osób. Poparcia udzielił mu znany ekonomista prof. Witold Modzelewski, który określił go mianem „wybitnego”. Wśród popierających znaleźli się także przewodniczący Śląsko-Dąbrowskiej „Solidarności” Dominik Kolorz oraz inne postaci z różnych środowisk.
Życie prywatne
Artur Bartoszewicz jest żonaty, ma córkę, a także syna, który reprezentował go w debacie sztabów 5 maja w telewizji Polsat. Poza tym szczegóły życia rodzinnego pozostają poza sferą publiczną – Bartoszewicz nie eksponuje prywatności w mediach, co w kontekście kampanii prezydenckiej było raczej świadomym wyborem.
Przez lata mieszkał i pracował w Warszawie, choć korzeniami pozostaje związany z Suwałkami. Ten kontrast – prowincjonalne korzenie i akademicka kariera w stolicy – pojawia się w jego narracji publicznej dość naturalnie.
Kim jest Artur Bartoszewicz dziś?
Artur Bartoszewicz to przede wszystkim człowiek nauki z konkretnym dorobkiem: adiunkt SGH, autor kilkudziesięciu publikacji, ekspert funduszy unijnych i polityki publicznej, przez lata działający w cieniu dużej polityki jako doradca i analityk. Rok 2025 wyniósł go na ogólnopolskie salony, ale nie zmienił jego podstawowej tożsamości – pozostaje ekonomistą, który postanowił przetestować, czy wiedza ekspercka może zastąpić partyjne zaplecze. Odpowiedź wyborców była jednoznaczna, lecz sam fakt zebrania ćwierć miliona podpisów przez osobę spoza systemu partyjnego to coś, czego nie da się zbagatelizować.